"Ang seriouso mo na kapag yan na ang topic, Pat."

Oo nga eh. Ang seriouso ko. Tsk. Napaseriouso talaga ako nung naging topic namin yon. Nagdahilan lang ako na, "Mahirap tumawa sa bus, baka isipin nila baliw ako. Eh secret ko lang yon." (Joke, hindi yan ang sinabi ko.) "Mahirap tumawa sa bus. Kakahiya." Yan ang totoo kong sinabi. Pero everytime na paguusapan yon, eh… (Kung pwedeng wag nalang muna.)

Ewan ko ba. “Bakit?” Hindi ko nga alam eh. Bigla kasing naputol, 12 minutes na kasi. (Ganyan ang globe eh, tig 12 minutes lang) Then, nag change na kami ng topic after. 

Ewan ko ba. 

Day 2: Thank you!

Siguro yong kahapon which is DAY 1, medyo nasa observing type pa at  nahihiya pa ako. Ngayon, ayon tinuturuan na nila ko! Hihihihi Thank you sa mga nagtyagang ituro sakin yong tamang way. Nina, Ate M (-_- nakalimutan ko na naman) and (hindi ko rin alam name. :( ) 

May hindi talaga ako nasabayan ngayon. Pero nagpaturo na ko. Ayon, onting talon nalang. tiPATlong ako diba? Nagtataka nga ako eh bakit ako napagod tumalon. HAHA Ewan ko sayo, Pat. Pero hala hingal na hingal ako dun sa talon part. Napaupo nga ako sa pagod eh. Sabi ko kay Ate, “Yong mukang palaka?” Sabi niya, “No, cat. Because pasei (hindi ko alam spelling) meaning cat yong jump ng pusa na strong kapag bumagsak” ISANG MAHABANG AAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAH. SO hindi pwede dito pat yong Palaka skill mo. HAHAHHA Charoute. Okay.

GET WEEL SOON ate na naspinal cord. Nag wawarm up siya sa wall tapos biglang siyang humiga. Ang tagal niyang nakahiga. Akala nila nagpaphinga lang. (Kinwento lang kasi sakin) Then nung naglalakad siya. Bigla siyang natumba then naiiyak siya sa sakit. Sobra. Ayon, nagtawag ng ambulance. Ayon. Alam niyo na kasunod dun! Dinala sa hospital. Ayon, hindi ko na alam kasunod.

PS. Ingat sa pag is-strecthing.

Tomorrow is another day. Medyo nasasanay na ko sa kanila. :) And dati nahihiya ako, ngayon hindi na. :) Tama nalang. 

I want to give up. But I can’t.

(Source: attypat)

(Source: spiritualinspiration)

They don’t like me because I’m not like them. :) Well, I’m unique. :) Thank you for not liking me. 

(Source: attypat)

Aray naman.

Hindi lang ako nag rereact. Hindi ko na nga pinapansin, pinapakinggan at binabasa yang mgasinasabi mo/nila/niya. Pero nagpapanpansin pa rin. HAHAHA. Tsk.

Si PAT pa ba?!

Ang yabang ko noh? Pagbigyan niyo na, medyo disappointed ako ngayon. Kaya kailangan ng pampaencourage sa nadidiscourage na ako. Hindi ko hahayaang itigil to dahil lang sa mga sinabi or eklat nila. Nadidisappoint lang ako na nadidiscourage. Pero parang ganito lang yan. I want to give up, but I cant. And I never will! 

Ngayon na nag start yong class sa ballet sa PBT. Ang aga ko nga eh, pagpasok ko nahihiya nga ako eh kasi nasa labas yong dalawang company member. Pumunta muna ako sa office, nandun sila Mam Jane (not sure sa name, nakalimutan ko agad eh. -_-) at si Mam ….. Grrr nakalimutan ko na rin. -_- Tapos nahihiya pa nga ako eh. Sabi nyia, "Ikaw ba yong last time na hinabol ko? Oh buti pumunta ka." Ngiti ngiti lang tapos oo lang ng oo then sagot lang ng sagot. "Sinabi ko nga yon kay Mam *insert her name*, sabi niya let her try… let see. Galingan mo ha."  Ayon, tapos may dumating na teacher from other school. Kasama yong dalawang bata na mag clclass din. Lumabas muna ako, para sila naman chikahin ko. HAHA  

Ang tanong nila, “Saan ka nag aaral? at and sagot, "Wala akong formal ballet churva eh." At ang reaction, “HA?! Paano yon? At kung ano ano pang reaction. Dumating yong isang Company member nila, tinanong niya ko at ganon pa rin sagot ko. “Wala akong training from other school.” (rephrase nga lang. HAHA) Medyo mataray nga siya eh. Sabi niya sakin, "Oh? dapat nag aral ka  muna nang ballet sa ibang school bago ka pumasok dito at bago ka papasok sa isang company… just saying the truth." Nginitian ko nalang si Ate at sinabing, "Sige po next time." 

"Pinaguusapan ka nga namin nung audition eh." Sabi niya. At nagulat ako na natakot. “Bakit po?” Tanong ko. At ako na ang sumagot ng tanong ko, “Kasi hindi ako makasunod sa sinasabing steps?” Hindi ako makasunod kasi audition yon diba so diredirecho siya sa pagsasabi, hindi step by step. Ayon. 

Nakakalungkot kasi may mga part na never seen ko pa yong steps na gagawin nila kaya medyo nahihirapan ako dun sa part na yon. At parang inoobservahan ako. Alam niyo yong feeling na.. basta. Tapos parang hindi ako welcome kasi sabi nung mam sa kasama kong nag aral sa CCP, “Wow, its an honor to met you.” Tapos pagdating sakin na walang school na pinanggalingan, “Nice.” Tapos madalas etsapwera ako. :( Parang may liit liit ko tapos ang lalaki nila. Ang tataas nila ang hirap nilang abutin. :( 

Feelingera Thing: Nasa likod nila ako. Sabi nung girl, "Saan nag aaral …." iling sa likod. Sabi ni Kuya, "Self taught daw. Youtube youtube tapos nung highschool siya sa mga program daw. Galing noh?" Feeling ko ako yan. Kasi ako lang naman ang hindi nag aral talaga nag ballet. At youtube youtube lang. Parang yan nga yong sinabi ko kay Tita eh (Yong nanay nung isang nag aaral sa PBT. HAHAH) 

Anyway, pupunta ulit ako bukas. :) Tsk, kakayanin. :) Buti step by ste yong turo kaya nakakasabay ako. :) Hihihihi

Medyo disappointed ako ngayon araw. Kaya ayoko sanang makabasa ng something na hindi related sa kinadidisaapoint ko kasi ayokong madagdagan yong kalokohan charoute. De, gusto ko lang tong ireblog. Yon lang talaga.HAHAHHA

Medyo disappointed ako ngayon araw. Kaya ayoko sanang makabasa ng something na hindi related sa kinadidisaapoint ko kasi ayokong madagdagan yong kalokohan charoute. De, gusto ko lang tong ireblog. Yon lang talaga.HAHAHHA

(via thelovenotebook)

"Ano kayang pwede kong iregalo kay *gf*?"

Ha? Anong pwedeng iregalo kay GF? tanungin mo siya. -_- Joke. Anyway, hirap na hirap ba kayo sa paghahanap ng ibibigay? Suggestion, dalin niyo nalang kaya siya sa isang lugar kung saan pwede kayong magbonding. Kasi kung material things yong ibibigay mo, okay naman. Pero the best pa rin yong memories na ang saya saya niyong dalawa. For example, dalin mo siya sa Ocean Park, Star City, Museo Pambata, yong makakapagbonding kayo. Tyaka ka bumili doon ng bagay na pwede niyong gawing souvenir sa ginawa niyo nung araw na yon. Parang bukod sa nagstrengthen pa yong relationship niyo, ang saya niyo pa. Butas lang ang bulsa. Hahaha. Hindi maiiwasan ata yong gumastos. Pero tutal creative naman kayo, kung ayaw niyong gumastos pa, aba’y isip kayo ng iba bagay. Tse. Hindi ko alam! Hahaha

Pero wait, depende pa rin yon sa personality nung girl ha. Kaya lang feeling ko mostly, matutuwa kapag bonding time ang gagawin eh kesa sa material thing. Based on my observation. :)

(Source: attypat)

(Source: worshipgifs, via keithyyyyyyy)

Insomia or over thinking?

Hindi ako nakatulog ng maayos, half awake.  Ano bang iniisip ko? Wala naman ata. Napapadalas nga eh. Paikot ikot ako sa kama, nagbilang na ko ng tupa, aso, pusa, daga, dragon lahat na ng hayop binilang ko na. Gising na gising pa rin ako! May breathing excercise pa kong nalalaman, wala pa rin. Nagpray ako,  hindi ko nga ata nasabing ‘amen’ tapos nakatulog ako, saglit. Naramdaman ko namatay yong aircone(nakatimer kasi), binuksan ko ulit. Mga 4 am yon, tapos hindi na ko nakatulog ulit, 6 am na ko nakatulog ulit. 

Okay, may iniisip kasi ako. Last time nanaginip ako, hindi ko nga alam kung nagsleep talk ako eh. Kasi medyo madrama yong panaginip kong yon. Pag gising ko kasi ang bait bait ni Mommy sakin. Tapos nagbabanggit siya ng mga quotation na tungkol sa “what hurts the most” yong mga ganyan ba. Katakot tapos mukang nabasa pa ni Mommy yong diary ko. Dati tinanong niya kung nasan sila, ngayon hindi na niya tinanong. Feeling ko nabasa nga niya. Tapos, yong isa naman nadugtong nung panaginip ko. May sorry ng sorry sakin. Ang sad talaga. Diba kapag may nag sosorry sayo matutuwa ka, pero hindi pag gising ko nakadilat lang ako sa kama. “Sorry?” Drama diba? Tapos yong isa naman, nakalimutan ko na. Bast same topic lang yong panaginip ko. Feeling ko nangyari talaga. :( Nakakalungkot pag gising.

Hindi naman yong over thinking, kasi hindi talaga. Naniniwala akong hindi talaga.  One time naman (hala nag kwento na), tapos ko nang basahin yong Everyday, eh nainis ako sa ending. Ganon nalang yon? Ayon, hindi ako natulog agad. HAHA Anyway, ang puyatera ko kasi eh. Hindi ko tuloy mabalik yong normal kong tulog. Late matutulog, late gigising. 12nn worst 1 pm or more. -__________- NAH! Not overthinking kasi dati na kong puyatera pero atleast dati kapag pumikit ako tulog agad. Eh ngayon pag pikit ko ilang milliong hayop yong pa binilang ko, gising na gising pa rin ako. Wag naman kaya hayop yong bilangin ko, puno, bulaklak or insecto na naman kaya?

  • Me: Goodnight :) Sweetdreams.

(via kushandwizdom)

Dream. Believe.
Design by Athenability
Powered by Tumblr